ξωκλήσι Αγίου Νικολάου στα Καραχαλέϊκα Γαβαλούς

Σάββατο 19 Ιουνίου 2021

Η "μάχη της Γαβαλούς".

 

Επιμέλεια ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ


Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΑΒΑΛΟΥΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΥ


 Αρχές Νοεμβρίου του 1822, οι Τούρκοι βρίσκονταν έξω από την πόλη του Μεσολογγίου και την πολιορκούσαν. Ο Ανδρέας Λόντος, που είχε περάσει μαζί με άλλους Πελοποννήσιους στην Ρούμελη, με στρατήγημα ξεγέλασε τον Μεχμέτ Πασά των Σαλώνων και φοβούμενος από την δήθεν μεγάλη στρατιωτική δύναμη του Λόντου, ο Πασάς εγκατέλειψε τα Σάλωνα.

«Άμα δε έφυγεν, ο Ανδρέας Λόνδος γνωρίζων το φτάσιμο των Τουρκών έξωθεν του Μεσολογγίου, έτρεξε διά ξηράς δια να κτυπήση τους πολιορκούντας από τα νώτα και ούτω να βοηθήση τους πολιορκούμενους. Διαβαίνων από τας επαρχίας της Ρούμελης, εζήτει την συνδρομήν και την βοήθεια των Οπλαρχηγών εκείνων και από μεν τα Σάλωνα του έδωσεν ο Πανουργιάς υπό τας διαταγάς του τον Χαλμούκην με 250 στρατιώτας, από δε το Μαλανδρίνον και Λιδορίκι του του έδωσεν ο Καλτοδήμος τον Χαλβατζήν με 250 στρατιώτας, μετά των οποίων φθάσας άνωθεν της Ναυπάκτου, συναπάντησε τον Γεώργιον Τσόγκαν και Αλέξιον Βλαχόπουλον ερχομένους από Μεσολόγιον με περίπου 250 στρατιωτών, οίτινες εχωρίσθησαν εκείθεν την ώραν, καθ΄ην οι εχθροί εκτύπησαν εις το Κεφαλόβρυσον έξωθεν του Μεσολογγίου και τους εχάλασαν.

  Ο Λόνδος αφού τους είπεν τον σκοπόν του, επροσπάθησε να τους κάμη να επιστρέψουν και αυτοί προς τον ίδιον σκοπόν, αλλ΄αυτού δεν το εδέχθησαν, λέγοντας ότι, ο σκοπός του δεν τελεσφορεί. Καθότι το πνεύμα των κατοίκων των μερών εκείνων είναι εις το προσκύνημα. Επροσπάθησαν δε να τον εμποδίσουν, δια να περάσουν όλοι μαζίεις την Πελοπόννησον, απ΄όπου να μεταβούν διά θαλάσσης εντός του Μεσολογγίου. Πλην ο Λόνδος, μη γνωρίζων τα μέρη εκείνα, δεν τους επίστευσεν και επροχώρησεν εις τα εμπρός. Αυτοί είχαν μεθ΄αυτών τον Κώσταν Χορμόβαν και Κούσταν Μάκον με περίπου 100 στρατιώτας, Αλβανούς Χριστιανούς, τους οποίους ο Λόνδος εβάσταξεν μεθ΄αυτού υπό μισθόν και τον ηκολούθησαν εις την εκστρατείαν.

  Διαβαίνοντας δε και από τα Κράββαρα τον ηκολούθησαν όλοι οι Κραββαρίται οπλοφόροι με τους Καπιταναίους των και έφτασεν εις το Απόκουρον με περίπου 2.000 και εσταμάτησε περί τις πέντε ημέρας, εξ αιτίας των διαβουλών και των επιβουλών του Σιαδήμα, όστις είχεν συνεχή και πιστήν ανταπόκρισιν με τους Τούρκους. Μαθών τον εκεί ερχομόν του ο Καραϊσκάκης, έστειλεν τον Φραγκίσταν  υπό τας διαταγάς του με 250 στρατιώτας. Εκεί έφτασαν προς αυτόν και ο Σύψας, Αλέξιος Μορελάς και Πέτρος Ντόβας με 300 επιλέκτους στρατιώτας του Μακρή, φέροντες και ένα γράμμα του ιδίου προς τον Λόντον, με το οποίον του έλεγεν, ότι αυτός μεν εμβήκε κρυφίως διά ξηράς εις το Μεσολόγγιον, το δε σώμα του το στέλνει προς αυτόν, δια να μείνη υπό τας διαταγάς του. Ενδυναμωθείς ο Λόνδος, διασκέδασε τας σκευορίας του Σαδήμα και αποφάσισε να προχωρήσει εις τα εμπρός.

  Έφτασεν εις τα χωρία του Ζυγού Μπουτήνα και Μπουρλέσια, όπου εστρατοπέδευσεν. Εις την Γαβαλού, απέχουσαν μισήν ώραν πέραν του Μπουρλέσια, ήταν εστρατοπεδευμένοι οι Τούρκοι και πέραν της Γαβαλούς εις τα Κερασοβύτικα Καλύβια, ο Μεχμέτ Πασάς, ανεψιός του Ομέρ Βρυώνη. Η Γαβαλού είναι εις λόφον, έχουσα πέτρινας οχυράς οικίας. Και ο Λόνδος ευρεθείς Αρχηγός τόσο πολλού και καλού Στρατού, απεφάσισε να προσβάλλη την Γαβαλού, αφού προηγουμένως στείλη  εν σώμα να τοποθετηθή μεταξύ Γαβαλούς και Κερασοβύτικων Καλυβίων, διά να εμποδίση την προς αυτούς από τα Κερασοβύτικα Καλύβια ελπιζομένην βοήθειαν. Αλλά δια την μεταξύ του Σύψα και του Χαλβατζή ζηλοτυπίαν, ανοίχθη η μάχη, πριν σταλθή το μεταξύ των ειρημένων χωρίων σώμα. 

  Εν τοσούτω το χωρίον της Γαβαλούς εκτυπήθη πανταχόθεν, επάρθησαν τρεις ή τέσσερες οικίαι από στρατιώτας Πελοποννησίους και μ΄όλον ότι ήλθε βοήθεια εις τους εν τη Γαβαλού εχθρούς από τα Κερασοβύτικα Καλύβια, εξ αιτίας της ανωτέρω ελλείψεως του μεταξύ των χωρίων προαποφασισθέντος σώματος, οι εχθροί αφεύκτως εδιώκοντο και το χωρίον εκυριεύετο εάν έλειπεν η διχόνοια μεταξύ Σαφάκα και Πιλάλα, Καπιταναίων των Κραββάρων.

  Εκ τούτων οι εχθροί υπερίσχυσαν και ο Λόνδος υποχωρήσας επέστρεψεν εις την Μπουτήναν, όπυ εστρατοπέδευσεν. (Όταν ταύτα εγένετο περί την Γαβαλού, ο Ανδρέας Ζαΐμης, Πέτρος Μαυρομιχάλης και Κανέλλος Δεληγιάννης  ευρίσκοντο εντός του Μεσολογγίου με όσους αναφέρει ο αοίδιμος Συγγραφεύς στρατιώτας). Εκεί διαλογιζόμενος τους λόγους των Τσόγκα και Βλαχόπουλου, ο Ανδρέας Λόνδος, βλέπων ότι δεν θέλει δυνηθή να δώση έξωθεν βοήθεια εις το Μεσολόγγιον, απεφάσισε την οπισθοδρόμισήν του. Όθεν φτάσας με το σώμα του εις τα Τριζώνια και ακολουθούμενος από το σώμα του Μακρή, το οποίον του ήτον αναπόσπαστον, κατά τας διαταγάς του Αρχηγού του, μετέβη διά των Γαλαξιδιώτικων πλοίων εις την Βοστίτσαν και έδραμε μετ΄αυτών εις τα Μαύρα Βουνά των Πατρών».

Από το βιβλίο με τίτλο «Υπομνήματα περί της Επαναστάσεως των Ελλήνων, από το 1821 έως το 1823» του Μητροπολίτου Παλαιών Πατρών Γερμανού γραμμένο από τον Καλλίνικο Καστόρχη στην Αθήνα το 1837, σελ. 256-258.

                                                                        






Υψώθηκε ξανά η ελληνική σημαία που είχαν κλέψει ασυνείδητοι από τον Άγιο Νικόλαο στα Καραχαλέϊκα Γαβαλούς.

 



Τρεις νέοι ύψωσαν ξανά την σημαία στον δοκό ύψους 5,5 μέτρων στον Άγιο Νικόλαο στα Καραχαλέϊκα Γαβαλούς. Λίγο πριν το Πάσχα άγνωστοι και ασυνείδητοι έκλεψαν (δείτε εδώ) τον ιμάντα της σημαίας πιθανόν για να τον χρησιμοποιήσουν για κάποια εργασία κι έτσι κατέβασαν και εξαφάνισαν και την σημαία. Αν δεν ήταν ο δοκός τοποθετημένος με τσιμέντο ίσως τον έβγαζαν κι αυτόν για να τον χρησιμοποιήσουν ως περίφραξη. Μερικές φορές η ανοησία μερικών ξεπερνάει κάθε όριο βλακείας. Ο ιμάντας δεν ήταν κάποιας ιδιαίτερης αξίας αλλά προκειμένου να τον χρησιμοποιήσουν για ιδία χρήση, που να αναλογιστούν το λογικό και το προφανές; ... Τέλος καλό όλα καλά...





Σάββατο 29 Μαΐου 2021

Παρέα ατόμων τίμησε τα 200 χρόνια από την επανάσταση με εθελοντισμό στον Άγιο Χαράλαμπο Γαβαλούς.

 

Του Σπύρου Συμεών

Φέτος γιορτάζουμε τα 200 χρόνια από την ελληνική επανάσταση και μπορεί οι εκδηλώσεις υπό την χορηγία κρατικών θεσμών να είναι για λίγους αλλά δεν είναι λίγοι αυτοί που τιμούν με τον δικό τους τρόπο αυτήν την επέτειο.

Η πρόθεση τους ήταν να πραγματοποιήσουν μια μικρή εθελοντική πράξη ανήμερα της 25ης Μαρτίου αλλά λόγω και των περιοριστικών μέτρων που ίσχυαν για την πανδημία μετέφεραν αυτή για σήμερα στις 29 Μαΐου 2021 και όχι τυχαία αλλά ήθελαν να συν-πέφτει με μια σημαντική ημερομηνία για το έθνος μας.

Έτσι νωρίς το μεσημεράκι ο Ελενίτσα Γρίβα, ο Φώτης Σ. Κόκκαλης, ο Ανδρέας Τσοκάντας και ο Σπυρίδων Σ. Καραχάλιος μαζί με τον ταπεινό τους εξοπλισμό μετέβησαν οδικώς έως ενός σημείου και από εκεί και μετά με πεζοπορία 40 λεπτών στον Άγιο Χαράλαμπο παλιογαβαλούς.

Γιατί όμως στον Άγιο Χαράλαμπο;
Για δυο λόγους. Πρώτον εκεί πλησίον βρισκόταν και η οικία του οπλαρχηγού του Ζυγού που διαδραμάτισε σημαντικότατο ρόλο στην επαναστατημένη δυτική Ελλάδα Δημητρίου Μακρή και δεύτερον διότι το εκκλησάκι του Αγίου Χαραλάμπους λόγω του απόμακρου της περιοχής είναι κάπως ξεχασμένο.


Εκεί επιμελήθηκαν μιας μαρμάρινης πλάκας η οποία αναγράφει σχετικά με τον Δημήτριο Μακρή καθώς και μιας καθοδηγητικής πινακίδας. Έπειτα άναψαν ένα κεράκι στην ερειπωμένη οικία του Μακρή η οποία δυστυχώς ποτέ δεν συντηρήθηκε (θα πει κανείς μα στην μέση του πουθενά ποιος θα έδιδε σημασία για ένα ερείπιο. Μα δεν είναι ένα οποιοδήποτε οίκημα αλλά το οίκημα του οπλαρχηγού Δημητρίου Μακρή ο οποίος απελευθέρωσε  πολλές περιοχές της Δυτικής Ελλάδος) και έψαλλαν τον Εθνικό Ύμνο.

Στην πινακίδα τοποθετήθηκε και μικρό κάδρο του Δημητρίου Μακρή αντίγραφο αυτού που βρίσκεται στο μουσείο ιστορίας του Μεσολογγίου και πλέον ο Δημήτριος Μακρής ατενίζει ξανά τα λημέρια του έστω με αυτόν τον τρόπο.

Μετά από αυτό κατευθύνθηκαν στο εκκλησάκι του Αγίου Χαραλάμπους όπου αφού το ευπρέπεισαν, το καθάρισαν και τοποθέτησαν εικόνες στην κόγχη του ιερού καθώς και κάλυμμα στην Αγία Τράπεζα  και ποδιά στο προσκυνητάρι του αγίου στο οποίο επίσης τοποθετήθηκε καινούρια εικόνα. 

Τα χρώματα και τα υλικά για τις σημάνσεις ήταν δώρημα του Φωτίου Κόκκαλη, το κάλυμμα και η ποδιά ήταν έργο της Ελενίτσας Γρίβα, δωρεά της γηραιής ιεροραφτριας κ. Κούλας από το Παναιτώλιο και της κ. Ράμμου από το Αγρίνιο. Η εικόνα της Αναστάσεως η οποία τοποθετήθηκε άνωθεν της Ωραίας Πύλης ήταν δώρημα της Αυγής  Κοκολίνη και η εικόνα του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης στην κόγχη του ιερού αποτελεί αφιέρωμα της Ελενίτσας Γρίβα. Οι υπόλοιπες  εικόνες (Αγίου Σπυρίδωνα, Αγίου Βασιλείου και Αγίου Λουκά Κριμαίας) καθώς η όλη ιδέα ήταν του Σπυρίδωνα Σ. Καραχάλιου. Η εικόνα του Αγίου Χαραλάμπους στο προσκυνητάρι  ήταν αφιέρωμα του πατρός του, Σωτηρίου Καραχάλιου.

Το εκκλησάκι του Αγίου Χαραλάμπους αναγέρθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 70 με αρχές της δεκαετίας του 80 πλησίον του σημείου του οποίου βρισκόταν παλιότερα παλιός ναός του Αγίου Χαραλάμπους. Εκεί που προσευχόταν και ο Δημ. Μακρής.

Κάποια στιγμή τον περιβάλλοντα χώρο τον περιέβαλαν κατσικάκια της περιοχής.


Το σούρουπο έφτασε κι έτσι τέλεσαν και το απόδειπνο μετά χαιρετισμών του Αγίου Χαραλάμπους και πήραν τον δρόμο της επιστροφής.


Η κίνηση τους αυτή είχε καθαρά συμβολικό χαρακτήρα και μια μικρή ένδειξη τιμής προς τους προγόνους τους που θυσιάστηκαν για την ελευθερία, γνωστών και αγνώστων και η δημοσιοποίηση αυτής της κίνησης από δικής μου πλευράς (διότι οι ίδιοι δεν ήθελαν) έχει ως στόχο την κινητοποίηση κι άλλων τέτοιων ενεργειών που μπορεί μεν να είναι απλές και ταπεινές αλλά γίνονται με αγάπη και σεβασμό προς τους προγόνους μας και ίσως έτσι παρακινήθουν κι άλλοι οι οποίοι ίσως έχουν και μεγαλύτερες δυνατότητες κι έτσι κομμάτια της ιστορίας και της παράδοσης μας για τα οποία δεν έχουν ασχοληθεί ιδιαιτέρως να συνεχίσουν να ζουν και να μεταφέρουν την ιστορία που κουβαλάνε.



Πέμπτη 20 Μαΐου 2021

Ο Άγιος Νικόλαος στα Καραχαλέϊκα Γαβαλούς

Στην Μακρυνεία καθώς παίρνουμε τον ανηφορικό δρόμο για την άνω Γαβαλού και οδεύουμε προς το ιστορικό και αξιοθαύμαστο Κελλάκι ( ή αλλιώς Κελί) που είναι αφιερωμένο στην Παναγία και εορτάζει της Ζωοδόχου Πηγής συναντάμε στην περιοχή Καραχαλέϊκα ένα εκκλησάκι το οποίο εορτάζει σήμερα κατά την ανάμνηση της μετακομιδής των λειψάνων του Αγίου Νικολάου.


Το εκκλησάκι αυτό πρωτοχτίστηκε το 1902 και ήταν δώρημα, μαζί με το μικρό κτήμα που το πλαισίωνε, του Σπυρίδωνος Καραχάλιου ενός αξιοσέβαστου γεοκτήμονα της περιοχής της Μακρυνείας ο οποίος είχε συμμετάσχει και σε ελληνοτουρκικούς πολέμους. 

Έχαιρε σεβασμού ακόμη και από την πολιτειακή ηγεσία της χώρας μας ενώ αν και έχει περάσει ένας αιώνας ακόμη είναι γνωστό από στόμα σε στόμα και από γενιά σε γενιά ότι όταν είχε επισκεφθεί την Μακρυνεία ο νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας στις αρχές του 20ου αιώνα όταν κατεύθασε στην πλατεία της Γαβαλούς ο Σπυρίδων Καραχάλιος, ο ίδιος ο νομάρχης από σεβασμό προς το πρόσωπο του, του παραχώρησε την θέση του δίδοντας του την καρέκλα που είχε στηθεί δίπλα στο βάθρο.

Το εκκλησάκι αυτό άρχισε να αποτελεί το κέντρο της περιοχής τότε, μιας και ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού της Γαβαλούς διέμενε στην περιοχή εκείνη και μάλιστα δίπλα του ενταφιάσθηκαν και αρκετοί κάτοικοι της περιοχής μολονότι πλέον ορατοί είναι μόνο δύο τάφοι. Εκεί ενταφιάσθηκε και ο κτήτορας του ναού αγίου Νικολάου μαζί με τα μέλη της οικογένειας του και μάλιστα στα νοτιοανατολικά της εκκλησίας αυτής όπου σήμερα οι τάφοι αυτοί έσβησαν και πριν 3 χρόνια φυτεύτηκε ένα μικρό κυπαρίσσι από τον μικρότερο σε ηλικία απόγονο του που φέρει το όνομα του εις δόξαν, ανάμνησιν αλλά  και τιμήν του κτήτορος του ναού.

Τέλη της δεκαετίας του '70 το τοπικό εκκλησιαστικό συμβούλιο πήρε την πρωτοβουλία της ανακατασκευής του ναού με τα δομικά υλικά του ήδη υπάρχοντος ναού. Ένας από τους δωρητές, και μάλιστα ο μεγαλύτερος ήταν ο εγγονός του πρώτου κτήτορος και αν και δεν ήθελε αυτό να γραφτεί (διότι δεν δωρήσε για να δοξαστεί αλλά για να δοξάσει) το εκκλησιαστικό τότε συμβούλιο αποφάσισε να αναγράφει το όνομα του σε εικόνα του τέμπλου ώστε να περάσει τρόπον τινά στην ιστορία και να μην χαθεί στην λήθη του χρόνου.


Δίπλα στον ναό σώζονται σήμερα σε καλή κατάσταση δύο τάφοι, ο ένας εκ των οποίων του 1956 και ανήκει στον γιο του πρώτου κτήτορος. 

Για πολλές δεκαετίες η νύφη, ονόματι Άννα Καραχάλιου, του πρώτου κτήτορος έως και τα βαθιά της γεράματα (κοιμήθηκε την δεκαετία του '80 σε ηλικία 109 ετών) τελούσε πάντοτε την καλοκαιρινή περίοδο με τον ιερέα του χωριού της Γαβαλούς μια θεία λειτουργία στην οποία συμμετείχαν και οι πάλαι ποτέ κάτοικοι της περιοχής οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει την περιοχή στο δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα. Σε αυτήν την θεία λειτουργία πάντοτε κερνούσε λουκούμια αλλά και νερό από την ζαχαρόβρυση ενώ για πολλά συναπτά έτη ιερουργός της θείας λειτουργίας ήταν ο αείμνηστος π. Νικόλαος Αρτίκος ο οποίος έχαιρε σεβασμού από όλους τους κατοίκους του χωριού αλλά και αγαπούσε ιδιαιτέρως την Άννα Καραχάλιου η οποία φρόντιζε κάθε εικόνισμα της περιοχής καθώς και το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου αλλά και τον μικρό ελαιώνα δίπλα από τον ναό τον οποίον η ίδια με.κοπο είχε δημιουργήσει με αγάπη για τον Άγιο.

Τα τελευταία χρόνια έγινε όπως αναφέρουν στο χωριό μια προσπάθεια αναβίωσης εκείνης της μάζοξης ανήμερα του εορτασμού του Αγίου Νικολάου στις 20 Μαΐου ενώ την τελευταία χρονιά (2016) όπου εορτάσθηκε με λαμπρότητα και αγιορείτικη μεγαλοπρέπεια ο Άγιος Νικόλαος είχε μεριμνηθεί ώστε να υπάρχει προς προσκύνηση και λείψανο του αγίου προς πνευματική ενίσχυση των πιστών.


Έκτοτε επέστρεψε ξανά στον προγενέστερο ταπεινό εορτασμό με συμμετοχή ολίγων πιστών.

Να σημειωθεί ότι από το 2016 έναντι του ναού κυματίζει η γαλανόλευκη σημαία προς τιμήν των αγωνιστών κατά την επανάσταση του 1821 αλλά και των μεταγενέστερων ελληνοτουρκικών, ελληνοϊταλικού και ελληνογερμανικού πολέμου οι οποίοι προέρχονταν από την περιοχή με πρώτον και καλύτερο τον Δημήτριο Μακρή, λημέρια του οποίου αποτελούσαν οι περιοχές του Ζυγού.


Άγιε Νικολάε θαυματουργέ, ναυτικών προστάτα και Καραχαλέϊκων το καύχημα πρέσβευε υπέρ πάντων των εις σε προστρεχόντων!!!


.....του Κωνσταντίνου Κατσαρού, πτυχιούχου Θεολογικής σχολής Α.Π.Θ.




Κυριακή 16 Μαΐου 2021

Μύρισαν πασχαλιές στην Παλαιοκαστρίτσα Γαβαλούς

 



Η απελευθέρωση των μετακινήσεων από νόμο σε νόμο αποτέλεσε την αφορμή της ενεργοποίησης της κινητήριου δύναμης του Ερμή Φλέιμπορ ενός Ελληνοκαναδού ο οποίος διαμένει μόνιμα στην Θεσσαλονίκη και αίρει την καταγωγή του από την πλευρά της μητρός του από το Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας να έρθει για σαββατοκύριακο στο χωριό της μητέρας του αλλά και να κάνει τον γύρο της μεγαλύτερης λίμνης της Ελλάδος, της Τριχωνίδος. Ένας από τους σταθμούς του ήταν και η Γαβαλού και συγκεκριμένα επισκέφθηκε με την παρέα του την Παλαιοκαστρίτσα.

Όπως μας ανέφερε στο μήνυμα του μαζί με τις φωτογραφίες που μας απέστειλε, θέλησε να επισκεφθεί την εκκλησία της Παλαιοκαστρίτσας εντυπωσιασμένος από φωτογραφίες που ταξίδεψαν στο διαδίκτυο μέσα από το blog μας.




Στο Άγιο Βήμα, στην κεντρική κόγχη εναπόθεσε λίγες πασχαλιές και λίγα αγριολούλουδα ενώ εις μνήμην όσων αφιέρωσαν στιγμές προσευχής σε αυτόν τον ιστορικό ναό άναψε το καντηλάκι μπροστά σε μια μικρή εικόνα της Παναγίας καθώς και λιβάνισε με ένα αυτοσχέδιο λιβανιστήρι και το λιβάνι αναμείχθηκε με τις ευωδιές των αγριολούλουδων.

Μας εξέφρασε και την θλίψη του για την ερήμωση ενός τέτοιου ναού που όπως μας ανέφερε σε άλλες πόλεις τις οποίες έχει ταξιδεψει τέτοια αρχιτεκτονικά αριστουργήματα χαίρουν σεβασμού αλλά και γίνονται τα πάντα μέχρι να επιτευχθεί η συντήρηση τους διότι αποτελούν μια ιστορική χροιά ενός ενδόξου παρελθόντος...



Εμείς με την σειρά μας να ευχαριστήσουμε τον Ερμή για την αποστολή των φωτογραφιών αλλά και του πολύ συγκινητικού του μηνύματος και να ευχηθούμε σύντομα να επανέλθει και να βρει την Παλαιοκαστρίτσα ανακαινισμένη.




Κυριακή 2 Μαΐου 2021

Χριστός Ανέστη, Αληθώς Ανέστη..!!!

Και αναστάντα την τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Δόξα τη τριημέρω Αυτού εγέρσει. Προσκυνούμεν Αυτού την τριήμερον έγερσιν.


Χριστός Ανέστη - Αληθώς Ανέστη 


Το blog μας σας εύχεται κάθε καλό, με υγεία και πάνω από όλα αγάπη. Χρόνια πολλά κι λεύτερα!