ξωκλήσι Αγίου Νικολάου στα Καραχαλέϊκα Γαβαλούς

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2020

Το Ασκληπιείο Αρχαίου Τριχώνιου στο Google maps

 


Δυστυχώς αν και η Γαβαλού αποτελεί έναν ιστορικό τόπο που στα σπλάχνα της βρίσκονται τα υπολείμματα μιας από τις αρχαιότερες και σημαντικότερες πόλεις της αρχαίας Ελλάδος, δεν έχει αναδειχθεί και δεν έχει εκτιμηθεί στο μέτρο που της αναλογεί. 

Ευτυχώς όμως υπάρχουν και πρωτοβουλίες ωσάν κι αυτή του φίλου του blog μας Σπυρίδωνα Σ. Καραχάλιου ο οποίος άγει την καταγωγή του από την Γαβαλού και με προσπάθειες του πλέον στους χάρτες του google maps οριοθετούνται και προβάλλονται διάφορα μέρη της Γαβαλούς και της ευρύτερης περιοχής. 

Ένα από αυτά είναι και ο αρχαιολογικός χώρος που περικλείει το Ασκληπιείο του Αρχαίου Τριχωνίου το οποίο μέχρι πρότινος δεν προβαλόταν στους χάρτες και επομένως ξένοι και περαστικοί δεν γνώριζαν την ακριβή τοποθεσία του χώρου ο οποίος έχει δώσει αρκετά αρχαιολογικά ευρήματα στα μουσεία της γύρω περιοχής. 

Το ακριβές στίγμα στους χάρτες είναι το παρακάτω...πατώντας πάνω στον σύνδεσμο ο οποίος θα μας οδηγήσει στην τοποθεσία.

Ασκληπιείο Αρχαίου Τριχώνιου

Εδώ εκτός από την τοποθεσία βλέπουμε φωτογραφίες από τον χώρο καθώς και αξιολογήσεις ενώ ο καθένας μπορεί επίσης να προσθέσει περεταίρω πληροφορίες για τον αρχαιολογικό χώρο αυτό. Και επιτέλους ένα ακόμη μέρος της Γαβαλούς και μάλιστα αρχαιολογικός χώρος που μέχρι πρότινως δεν είχε κάνεις τοποθετήσει (ούτε καν η αρχαιολογική υπηρεσία) και είναι προσβάσιμο από όλους και σίγουρα αποτελεί ένα μικρό μικρό λιθαράκι στην προβολή του τόπου της Γαβαλούς γενικά...

Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2020

Πήγε ''περίπατο'' ο εκκλησιασμός των σχολείων κατά την εορτή του Σταυρού;



Του Σπύρου Συμεών στην Romfea.gr

Καθε χρόνο μα κάθε χρόνο ανήμερα του Σταυρού τα σχολεία κατέκλυζαν τους ναούς αλλά όχι και φέτος...

Θα μου πείτε πως εν μέσω μέτρων κατά της πανδημίας εσύ μου αναφέρεις για εκκλησιασμό σχολείου;

Μα το περίεργο είναι πως κανένας άγιος αρχιερέας δεν αντέδρασε...

Κάποιοι από εσάς είστε γονείς και παρευρεθήκατε έως ενός σημείου χθες στο πρώτο κουδούνι των σχολείων των παιδιών σας.

Υπήρχε ή δεν υπήρχε συνωστισμός; Κι ας μην αναφερθώ στις μάσκες μεγέθους αερόστατου και στα παγουρίνο σε μέγεθος μπουκαλιού αντιβίωσης αλλά δεν γίνεται να μην αναφερθώ στον καθημερινό συνχροτισμό παιδιών, δασκάλων και γονέων στο μπες βγες στην είσοδο στους διαδρόμους και στις σκάλες γιατί κατά τα άλλα έχει διαβεβαιώσει το αρμόδιο υπουργείο ότι έχει ρυθμίσει τα πάντα για την ασφάλεια των παίδων σας...

Την ασφάλεια αυτή που τεχνηέντος διακυβεύεται μέσα από τα ΜΜΕ τις τελευταίες μέρες που ο συνωστισμός σε ΜΜΜ και σε τηλεοπτικά δρώμενα αλλά και σε συναυλίες κατ αυτούς είναι κάτω από τα προβλεπόμενα μέτρα αλλά ο ίδιος συνωστισμός στα παιδιά σου δεν είναι ασφαλής...

Ο εκκλησιασμός των παιδιών κατά το σχολικό έτος, ασχέτως για το πώς κατάντησε και οι αιτίες είναι πολλές για αυτό το κατάντημα, ξεκίνησε ώστε τα παιδιά εκτός από την σχολική παιδεία να λαμβάνουν και μια εκκλησιαστική βιωματική παιδεία διότι η θεία λατρεία δεν είναι θέατρο αλλά βίωμα που σιγά σιγά με την ηλικιακή εξέλιξη ενός ατόμου αρχίζει και την αντιλαμβάνεται διαφορετικά.

Στην αρχή είναι κάτι ξένο κι αρχίζει να το προσεγγίζει με το "γιατί γίνεται αυτό;", "Γιατί το άλλο;', "τι εννοεί εδώ;" κλπ.

Επίσης μέσα από την μικρή αυτή επαφή με τον εκκλησιασμό δίνεται η ευκαιρία τα παιδιά να ακούσουν τον ιερέα και ο ίδιος να αγουγκραστεί αν γνωρίζει τον σωστό τρόπο τα παιδιά.

Εκεί δίδεται η ευκαιρία σε έναν ιερέα να δώσει το στίγμα του και το στίγμα της Εκκλησίας προκειμένου να καταλάβουν τα παιδιά ότι σε κάθε ανάγκη τους το σπίτι του Χριστού είναι πάντα ανοιχτό.

Βέβαια έτσι ξεκίνησε είπαμε. Δεν σημαίνει ότι αυτό ισχύει και σήμερα.

Εκκλησίες ερμητικά κλειστές, ιερείς άφαντοι, οι πόρτες και οι αγκαλες οι παχυλές που αναφέρουν στα κηρύγματα τους έχουν πάψει να συμβαδίζουν με τις πράξεις τους...

Ευτυχώς όμως υπάρχουν κι αυτοί οι ιερείς που κρατάνε Θερμοπύλες...είναι εκεί και δεν είναι λίγα τα παραδείγματα που κάποιοι έχετε ακούσει και κάποιοι άλλοι έχετε βιώσει...

Ίσως θα έπρεπε να μας προβληματίσει αυτή η αλλοίωση της ζωής μας η οποία πλέον προχωράει με πολλοί γοργούς ρυθμούς.

Χρόνια τώρα επιχειρείται η αποξένωση μας από τον ίδιον τον Θεό. Είναι οδυνηρό το να προσπαθεί κάποιος να σου στερήσει κάθε ελπίδα.

Ανήκω στην μεταβατική αυτή γενιά. Είμαι 30 μόλις ετών καί η γενιά μου έζησε και βίωσε πολλές αλλαγές στην κοσμοϊστορία και η κάθε αλλαγή θαρρώ πως έχει σκοπό την απομόνωση μας, τον αυτοεξορισμό μας στο εγώ μας και την απομάκρυνση μας από κάθε δυνατή ελπίδα.

Με κάποιες μεθόδους δεν πολεμιέται η χριστιανοσύνη όπως κάποιοι θαρρούν αλλά η ίδια η ελπίδα του ανθρώπου.

Αν δεν έχει ελπίδα ο άνθρωπος τότε ζει μια παγωμένη, εγωκεντρική και μάταιη ζωή που τίποτα ουσιαστικό δεν του δίνει την χαρά και την ευτυχία.

Αντί να τσακωνόμαστε μεταξύ μας, οι μεν με του δε, ας αναλογιστούμε την δικιά μας ευθύνη κι ας κάνουμε αυτό που μας αναλογεί.

Η κοινωνία την οποία κατηγορούμε είναι ένα σύνολο από το οποίο προερχόμαστε εμείς...

Θλίβομαι πραγματικά όταν βλέπω ιερωμένους να τρώγονται μεταξύ τους διότι τους συνεπήρε το εγώ τους...

Θλίβομαι όταν συναντώ ανθρώπους που προσπαθούν την δική τους λογική και την δική τους άποψη να την περάσουν σε ένα ευρύ κοινό ως "θέση" κάτι ανώτερου... θλίβομαι όταν βλέπω ανθρώπους να δείχνουν την απανθρωπιά τους...

Κατηγορούμε άλλους που αποσχήστικαν και όχι τους ίδιους μας τους εαυτούς που έχουν αποσχιστεί και αποξενωθεί.

Η θεολογία των αγίων πατέρων βασίζεται στο βίωμα του ευαγγελίου και όχι σε αποσπάσματα από αυτό τα οποία τα εκφέρει ο καθείς κατά το δοκούν...!!

Δεν χρειάζεται να ακολουθούμε τους πολλούς, εξάλλου εμείς οι Έλληνες πάντα ήμασταν μόνοι και ξεχωρίσαμε ανά τους αιώνες.

Ακολουθήσαμε τον Χριστό και τον βιώσαμε και για αιώνες μεγαλουργησαμε αλλά μας τρώει το σαράκι το πονηρό που μας φθονεί.

Τα καμπανάκια γίνανε καμπάνες μα εμείς κωφεύσαμε κι αυτήν την ηθελημένη κώφωση ξεκινήσαμε και την πληρώνουμε ακριβά.

Ας μην ξεχνάμε όμως πως ήμαστε μέτοχοι της αιτίας άρα θα πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη που μας ανάλογη και να υποστούμε τις συνέπειες.

Ας μην αφήσουμε κανέναν πειρασμό και κανέναν που προσπαθεί να μας αποξενώσει και να μας στείλει σε μια ηθελημένη ύστερα αυτοκαταστροφή. Η στροφή του ανθρώπου προς το εγώ του τον αποδυναμώνει και τον διαλύει.

Ας δούμε όχι την ανάγκη την δική μας άλλα την ανάγκη των συνανθρώπων μας κι έτσι Ευαγγελικά ο ίδιος ο Θεός θα φροντίσει και για τις δικές μας ανάγκες χωρίς να χρειαστεί εμείς να έχουμε έγνοιες για αυτές...

Μην στερούμε από κανέναν την ελπίδα

Μην στερούμαστε από κανέναν την χαρά του ελπίζω.

Έτσι στερούμαστε την μια και μοναδική ελπίδα που έχει την δύναμη να μας φτάσει στην θέωση και να κάνει τα αδύνατα δυνατά.

Όσο εμείς απομακρυνόμαστε από τον Θεό τόσο ο θεός αίρει την χάρη του από το γένος μας αλλά και την ανθρωπότητα εν γένει.

Δεν έχουμε αντιληφθεί ακόμη ότι η ιστορία της Βαβέλ επαναλαμβάνεται στις μέρες μας και επικρατεί ένα χάος;

Γιατί αρνηθήκαμε τον Χριστό; Για λίγη δόξα; Για λίγο παραπάνω εγώ; Για να νομίζουμε πως είμαστε πάνω από καθετί;

Ας σκύψουμε στην ίδια μας την ψυχή κι ας προσπαθήσουμε να την κάνουμε ξανά φωτεινή. Αν η ψυχή μας λάμψει τότε και κάποιος διπλανός μας θα θελήσει να το κάνει κι αυτός.

Κι έπειτα ο ένας θα γίνουν δύο, τρεις και μετά πολλοί κι έτσι θα ξαναγυρίσουμε στην παλιά μας αίγλη που η ανθρωπιά των συναισθημάτων μας ήταν πάνω από κάθε εγώ.

Μην κλείνετε την πόρτα σε κανέναν διότι θα βρείτε την πόρτα του παραδείσου κλειστή κι εκεί δεν θα μπορείτε να αλλάξετε το "ρ" της δικιάς σας ιστορίας.

Αναλογιστείτε πως το κάθε τι που μας ζητάνε αποσκοπεί σε ακόμη μια αποξένωση και άρνηση όχι πάντα ευθέως από τον Θεό αλλά και όταν αυτό γίνεται ενάντια στους συνανθρώπους μας τότε με την αποδοχή μας εναντιωνόμαστε στον ίδιο τον Θεό.

Κι ας μην ξεχάσουμε...

Όσο μπαίνουμε στο εγώ μας τόσο ο Θεός αφαιρεί την χάρη από πάνω μας διότι δεν μπορεί ο Ταπεινός να κάνει χωριό με έναν εγωιστή, Αυτός θέλει να βιώνουμε Ευαγγέλιο όχι για να δικαστεί ο ίδιος αλλά για να φτάσουμε εμείς στην Δόξα για την οποία μας δημιούργησε.

Ας προσέξουμε κάθε αλλοίωση του τρόπου ζωής μας η οποία έχει να κάνει με το συναίσθημα που πηγάζει από μέσα μας...

Όποιος δεν έχει συναίσθημα δεν μπορεί αν λειτουργήσει ως άνθρωπος...

Εύχεσθαι...


Πηγή: romfea.gr


Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2020

Πάνω από 3.000 μοναδικοί επισκέπτες στον blog μας


 

Μέσα σε λίγους μήνες και το blog μας έχει συνολικά ξεπεράσει τους 3000 αναγνώστες και επισκέπτες. 

Αυτόν τον μήνα το πλήθος των μοναδικών επισκεπτών άγγιξε τους 500 με το 45% αυτών να το έχουν επισκεφθεί μόλις χθες...

Ευχαριστούμε για την στήριξη σας και 
περιμένουμε την ενεργή συμμετοχή σας με αποστολή ενδιαφερόντων ζητημάτων που άγουν το ενδιαφέρον απο την περιοχή μας.

Καθετί που μπορεί να ενημερώσει και να προάγει πολιτισμό είναι καλοδεχούμενο και θα χαρούμε η ομάδα μας να μεγαλώσει, όπως θα έχετε δει αρκετοί μας έχουν αποστείλει θέματα τα οποία τα έχουμε αναρτήσει.

Συνεχίζουμε με πολύ αγάπη για τον τόπο μας έστω κι αν κάποιοι προσπαθούν να μας "σταματήσουν".

Πολλά από τα άρθρα μας μονοπώλησαν τον ενδιαφέρον των αναγνωστών και μάλιστα μέσα από αυτά προβλήθηκαν άγνωστα στο ευρύ κοινό ζητήματα...αυτό μας κάνει να καμαρώνουμε και να θέλουμε να συνεχίσουμε βλέποντας την στήριξη σας...!!


Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2020

Η Παναγία της Κατερινιώς (Αφιέρωμα στην κυρά της Μακρυνείας)


Του Σπύρου Συμεών για την Romfea.gr

(Τμήμα από το δημοσιευμένο άρθρο της 1/8/2017)

...

Οι Χριστιανοί αλλά ιδιαιτέρως οι Έλληνες έχουν μια ιδιαίτερη αγάπη προς την Παναγία, την αποκαλούν μάνα τους και μεσίτρια τους σε κάθε δυσκολία τους σε αυτήν απευθύνονται.


Τόσο την αγαπούν που από άκρη σ΄ακρη αυτού του τόπου έχουν χτίσει εκατοντάδες μοναστήρια προς τιμήν της και ακόμη περισσότερους ναούς και εξωκλήσια.


Ακόμη και τόπο ολόκληρο της έχουν αφιερώσει θέτοντας απαραβίαστο άβατο για κάθε άλλη γυναίκα, μιας και η κυρίαρχος εκείνου του Ιερού Τόπου είναι η Κυρά Θεοτόκος...


Εικόνες χιλιάδες με διάφορα προσωνύμια, άλλα παρμένα από τον τόπο που θαυματουργικά βρέθηκαν εικόνες της ή από τον τρόπο που ''ανακαλύφθηκαν'' κι άλλα από κάτι που χαρακτηρίζει την εικονογράφηση της η κάποιο από τα πιο γνωστά θαύματα της...


Η Αιτωλοακαρνανία μια αγιασμένη γη με πληθώρα μαρτύρων και Αγίων, μια γη κι αυτή που οι κάτοικοι της τιμούν με την δέουσα λαμπρότητα την Θεοτόκο και της έχουν αφιερώσει πολλά μοναστήρια...


Κάπου εκεί στην Μακρυνεία μια περιοχή με πολλά μεγάλα κεφαλοχώρια και κωμοπόλεις κοντά στην μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδος την Τριχωνίδα ανάμεσα στο Ιερό Μεσολόγγι και την μεγαλούπολη του κάμπου, το Αγρίνιο, είναι ένα χωριό με ιστορία βαθιά πίσω στο παρελθόν, η Γαβαλού.


Η Γαβαλού το κεφαλοχώρι εκείνης της εποχής που ζούσε μια νεαρή όμορφη κοπέλα, η Κατερινιώ μια ταπεινή βοσκοπούλα κοιτάζοντας προς το βουνό είδε ένα ουράνιο άκτιστο φως να κατεβαίνει από τα ουράνια, αυτό συνεχίστηκε επί πολλά βράδια μέχρι που η ίδια η Κατερινιώ μαζί με άλλους χωρικούς που τους το αποκάλυψε η Κατερινιώ αποφασίζουν και μια πρωία παίρνουν την ανηφοριά και προσπαθούν να προσεγγίσουν το σημείο που τις νύχτες λουζόταν με άκτιστο φως και εκεί κοντά σε μια ρεματιά μέσα από ένα μεγάλο πλατάνι ξεπηδούσε ένα υπέρλαμπρο φως που αν και μέρα ήταν τόσο λαμπερό που τους κέντρισε το ενδιαφέρον, το φως άρχισε να τρεμοσβήνει και η Κατερινιώ μαζί με τους συγχωριανούς της πλησίαζαν διστακτικά προκειμένου να δουν από πού προερχόταν...


...κι ήταν μια εικόνα της Παναγιάς, αφορμή αυτό το περιστατικό ήταν για να χτιστεί εκεί ένα προσκυνητάρι και να τοποθετηθεί εκεί η Άγια Εικόνα, η εικόνα της Κατερινιώς μιας και σ αυτήν αποκαλύφθηκε κι αργότερα άρχισε να οικοδομείτε ένα μοναστήρι προς τιμήν της Θεοτόκου με πρώτη εκεί μονάζουσα, σύμφωνα με την παράδοση την Κατερινιώ που αργότερα υπήρξε λίκνο πνευματικής παλιγγενεσίας.


Το όνομά της η Εικόνα αλλά και το μοναστήρι το πήρανε, η μάλλον της το αποδώσανε οι άνθρωποι, από την βοσκοπούλα που έβλεπε το φως εκείνο που φώτιζε το σημείο κι αργότερα έμελε να φωτίζει την ψυχή της και τις ψυχές όσων προστρέχουν στην χάρη της ανά τους αιώνες που σε συνδυασμό με την κατάληξη «ου» των τοπωνύμιων της γύρω περιοχής (Γαβαλού, Μακρυνού κλπ) έφτασε να γίνει Κατερινού.


Η εικόνα αυτή που τότε με θαυμαστό τρόπο βρέθηκε σήμερα δεν σώζεται, άγνωστο το τι απέγινε, μια άλλη του 19ου αιώνα ''παίρνει'' την θέση της ίσως βασισμένη πάνω στο πρότυπο αυτής που βρέθηκε έχοντας το προσωνύμιο της ''Κατερινούς'' ως συνέχεια της προηγούμενης κοσμεί επιβλητικά το τέμπλο του καθολικού της Μονής και συνεχίζει να θαυματουργεί μιας και με πίστη την προσκυνούν και Κυρά τους την αποκαλούν.


Πληθώρα θαυμάτων έχουν καταγραφεί, ιάσεις αρρώστων, απαλλαγή δαιμονόπληκτης και εκατοντάδες θαυματουργές παρεμβάσεις σε ζευγάρια χαρίζοντας τους παιδιά τα οποία πολλές φορές τα βαφτίζουν στο εκεί σπίτι της...


Στην μνήμη της στις 8 Σεπτεμβρίου χιλιάδες πιστοί από την Μακρυνεία έρχονται να τιμήσουν την Κυρά τους και να της αποδώσουν φόρο τιμής αλλά και ευχαριστώντας την για τις θετικές αποκρίσεις της στα αιτήματά τους, δεν είναι λίγοι κι αυτοί που έρχονται από διάφορα μέρη ώστε να συμμετέχουν στην υπαίθρια Θεία Λειτουργία στο προαύλιο της Μονής το οποίο κατακλύζεται από εκατοντάδες πιστούς.


Παναγία η Κατερινού, ή αλλιώς η Κατερινιώτισσα, η Κυρά της Μακρυνείας, η Παναγιά των Μακρυνιωτών, η μεσίτρια των ευλαβών προσκυνούντων, η Προστάτιδα και Μητέρα μας... η Παναγιά της Κατερινιώς της ταπεινής βοσκοπούλας


Παναγιά Κατερινού μην ξεχνάς στις μεσιτείες σου κι εμάς τους ασώτους έστω...

...


Πηγή: romfea.gr

 

Εκδήλωση σήμερα 9/9 στην πλατεία της Γαβαλούς από την ΤΟΜΥ


 

Η 2η Τοπική Μονάδα Υγείας Αγρινίου αρμόδια  ΤΟΜΥ Γαβαλούς διοργανώνει εκδήλωση η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 9/9/2020 και ώρα 19:30 στην πλατεία της Γαβαλούς στην οποία και μας προσκαλεί.


Η εκδήλωση πραγματεύεται ως θέμα: "Κατάθλιψη στους ηλικιωμένους & Σύγχρονος τρόπος ζωής".


Τηλ. Επικοινωνίας ΤΟΜΥ Γαβαλούς 2635041230


Η κατάθλιψη είναι ένα ζήτημα, κοινωνικό φαινόμενο, της εποχής μας και σίγουρα μας αφορά όλους και καλό είναι να στηρίζουμε τέτοιες πρωτοβουλίες για διοργάνωση εκδηλώσεων που σίγουρα θα επωφεληθούμε μέσα από την ενημέρωση και την συζήτηση μεταξύ υμών και των εκπροσώπων του φορέα.